Santje, Carole, Jeanne en Tjaart

12 mei 2009, laatste update 2 februari 2015 | tags: ervaringsverhaal, vrouwenstel

1. Wat is jullie gezinssituatie?

Wij, Santje, Carole, Jeanne en Tjaart, zijn een gezinnetje van vier.
Jeanne is de oudste, ook wel Jeannie genoemd, en gaat inmiddels een half jaartje naar school, Tjaart is inmiddels ruim drie jaar en na de zomer begint voor hem het echte leven op school. Het zijn schatten van kinderen; mooi, lief, op zijn tijd ondeugend en absoluut niet willen luisterend is een herkenbaar ding. We zijn erg gelukkig met hen en de kinderen zijn voor ons allebei het mooiste wat ons is overkomen. Overigens is Jeannie gebaard door Carole en Tjaart door Santje.
De vader is ‘om de hoek’ en laat zijn gezicht regelmatig zien. Dit jaar staat een vakantie met hem (en zijn familie idzv vader, moeder, zus en broer) geplanned en leren onze kinderen ook de neven en nichtjes van zijn kant beter kennen.

2. Wat waren de reacties uit je omgeving op je kinderwens? op je gezinssituatie ?

Voordat de kinderen überhaupt het levenslicht hadden gezien, had iedereen zijn mening klaar over het feit dat wij of twee vrouwen in het algemeen een zeer serieuze kinderwens hebben. Respect had iedereen met wie je het besprak maar het leek wel of deze gezinssituatie wel erg risicovol leek ;‘Zaken moeten wel goed zijn geregeld’, ‘hoe kan je alles goed regelen’, ‘stel dat jullie uit elkaar gaan’, ‘gaat de vader niet met de kinderen ervandoor’; opsommingen van situaties die natuurlijk nooit zo uit de doeken worden gedaan als een heterostel uitwijdt over de kinderwens. Terwijl deze zaken niet echt anders (zullen) zijn bij een man (vader) vrouw (moeder) situatie.
De eigen familie liet zich niet zo bezorgd uit, zeker de kant van Carole was erg relaxed. Mijn moeder (Santje) kon zich nog wel uitlaten in de trant van ‘hoe moet dit nu allemaal verder’. Voor haar geldt nog wel het meest dat zij zich erg moeilijk in onze situatie kon en kan verplaatsen.

3. Wat vinden je kinderen ervan?

Jeannie en Tjaart weten niet beter dan dat ze twee moeders hebben maar ook één vader , drie oma’s en twee opa’s, en heel veel nichtjes en neefjes. Nu is de tijd wel gekomen (zeker op school) dat vragen worden gesteld, ‘waarom heb jij twee moeders’,  maar wij laten ons hoofd regelmatig zien op school en proberen zo veel mogelijk school events mee te maken (artis, kinderboerderij, noem maar op), zodat de klaskinderen vertrouwd zijn met het fenomeen. Maar eigenlijk gebeurt dit niet eens met deze opzet, maar meer omdat we het simpelweg leuk vinden.
Ook al zijn de kinderen nog klein, we communiceren zo veel mogelijk met hen. En vragen worden zo concreet  mogelijk beantwoord.

4. Hoe reageerden de (aanstaande) grootouders op het nieuws van jullie zwangerschap en toen de kinderen geboren waren?

Het moment van de geboorte is natuurlijk altijd een heuglijk moment en van beide families kwam veel aandacht en steun. Gelukkig zijn Jeannie en Tjaart zonder veel moeite en complicaties op aarde gekomen. En vanaf dat moment was onze kinderwens een realiteit geworden! Opa en oma’s van onze kant waren in hun nopjes met de bloedjes, zeker de moeder van Carole, aangezien Jeannie een kloontje is van Carole.

5. Beschrijf een leuk en een moeilijk moment uit je leven als homosexuele / lesbische ouder

Mensen staan in de realiteit vaak niet echt stil bij het feit dat je een vriendin hebt of dat de kinderen twee moeders hebben. Vaak worden wij afzonderlijk gecomplimenteerd over twee bevallingen zo kort achter elkaar; knap hoor twee bevallingen binnen dertien maanden! Terwijl wij heel makkelijk allebei maar één keer hebben gebaard, maar dat wordt vaak vergetenJ.

Op het moment dat je een gezin bent, ben je eigenlijk niet anders dan de andere hetero-gezinnen. Dus een anderszijn behandeling is ons nooit overkomen. Moeilijke situaties hebben we tot dusver gelukkig nog niet meegemaakt.