Niet opgroeien in een regenbooggezin, maar juist discriminatie en stigmatisering kunnen schadelijk zijn voor kinderen. Dat is de kern van een bijzondere wetenschappelijke bijdrage aan een zaak voor het Amerikaanse Hooggerechtshof. De Nederlandse hoogleraar Henny Bos en de Amerikaanse onderzoeker Ilan Meyer zetten daarin tientallen jaren onderzoek naar regenbooggezinnen op een rij.
Aanleiding is een conflict over een publiek gefinancierd programma voor voorschoolse opvang in de staat Colorado. Scholen die hieraan deelnemen, mogen kinderen niet uitsluiten vanwege onder meer de seksuele oriëntatie of genderidentiteit van henzelf of hun ouders. Een aantal katholieke instellingen vindt dat deze voorwaarde in strijd is met hun godsdienstvrijheid. Zij willen aan het programma kunnen deelnemen, maar tegelijkertijd gezinnen kunnen weigeren wanneer hun gezinssamenstelling niet overeenkomt met hun geloofsleer.
De zaak ligt inmiddels bij het Amerikaanse Hooggerechtshof. Bos en Meyer hebben een zogenoemde amicus brief ingediend: een bijdrage van deskundigen die zelf geen partij zijn in de rechtszaak, maar relevante kennis aandragen.
Wat zegt de wetenschap?
Bos, hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam en regelmatige spreker bij informatiesessies van Meer dan Gewenst, doet al jarenlang onderzoek naar kinderen in regenbooggezinnen. Meyer is internationaal bekend vanwege onderzoek naar minority stress: de extra stress die mensen uit minderheidsgroepen kunnen ervaren door stigma, discriminatie en de verwachting te worden afgewezen.
Hun boodschap aan de rechters is duidelijk. Uit tientallen jaren onderzoek blijkt dat kinderen van lesbische en homoseksuele ouders zich gemiddeld net zo goed ontwikkelen als kinderen van heteroseksuele ouders. De gezinssamenstelling vormt op zichzelf geen risicofactor.
Discriminatie kan dat wél zijn. Kinderen die vanwege hun gezin worden gestigmatiseerd, kunnen bijvoorbeeld een lager zelfbeeld of meer gedragsproblemen ervaren. Wanneer een school een kind weigert omdat het twee moeders, twee vaders of een transgender ouder heeft, wordt daarmee ook een boodschap over het gezin van dat kind afgegeven. Dat raakt niet alleen het kind. Ouders kunnen zich gedwongen voelen hun identiteit of gezinssituatie te verbergen en de relatie tussen ouders en school kan onder druk komen te staan.
Ook voor Nederland relevant
De Amerikaanse rechtszaak is ook hier relevant. In discussies over regenbooggezinnen ligt de nadruk nog regelmatig op de vraag of een gezin dat afwijkt van het traditionele vader-moeder-model gevolgen heeft voor kinderen. Het onderzoek dat Bos en Meyer aanhalen wijst juist in een andere richting: niet de vorm van het gezin, maar de manier waarop de samenleving met dat gezin omgaat, kan het welzijn van kinderen beïnvloeden.
Voor Meer dan Gewenst onderstreept dat het belang van gelijke behandeling én van goede wet- en regelgeving voor alle gezinsvormen. Kinderen hebben vooral behoefte aan liefde, stabiliteit en rechtszekerheid, ongeacht hoe hun gezin is samengesteld.
Lees de volledige amicus brief bij het Amerikaanse Hooggerechtshof.