Hallo, Ik ben een gescheiden meemoeder. Helaas met een moeizame relatie met mijn ex. We hadden langer dan een decenium een relatie en toch is het zo. Ik heb wel het gezamenlijke gezag over onze zoon en een goedlopende omgangsregeling. Dat gezag en de omgang heeft ze me geprobeerd in twee procedures af te nemen. Dat is gelukkig niet gelukt. Zij ziet me niet als ouder en denkt er goed aan te doen om zijn lesbische thuissituatie ( ze woont weer samen met een vrouw) maar heel gedoseerd bekend te maken. Mijn ex is bang dat hij anders gepest wordt. Persoonlijk zie ik dat anders. Op vakanties met mij levert de situatie wel vragen maar nooit problemen op. Zij zegt dat dat anders is.Vakantiecontacten zijn in haar visie vrijblivend en daarom minder belangrijk. Ik mag hem niet naar voetbal brengen in mijn omgangsweekeinde, schoolvriendjes mogen niet bij mij komen etc....Inmiddels wil hij het ook niet meer, want hij is ook bang dat hij gepest wordt. Ik vind het erg, dat hij bang gemaakt wordt. Zij vindt het erg dat ik iedere keer weer ver voetbal begin en niet gewoon wacht totdat hij alleen naar voetbal kan fietsen. Ik heb hem nog nooit zien voetballen want in mijn omgangsweekeinden gaat hij niet naar voetbal. Ik wordt er verdrietig van dat die strijd nu al zolang doorgaat en voel me machteloos dat ik hem niet kan oplossen. Soms denk ik , ik begin een procedure om andere afspraken vast te laten leggen. Meestal denk ik, een procedure en de onrust is slecht voor mijn zoon. En soms denk ik, misschien is een rechterlijk oordeel beter dan straks een puberleven met onnodige angst. Ondanks de moeizame communicatie gaat het met onze zoon goed. Hij is een stoere sportieve, sociale jongen, die het goed op school doet en zeer gliefd is. Ik ben benieud of er meer gescheiden meemoeders zijn met zulke problemen met de ex? Ook ben ik benieuwd of kinderen gepest worden vanwege hun lesbische ouders? Bij mij in de buurt wordt hij er niet om gepest.
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.